1- Dünən Xarici İşlər Nazirliyinin Hüquq və Beynəlxalq Məsələlər üzrə müavini cənab Qəribabadi belə dedi: “Oman ilə əldə olunan razılaşma Hörmüz boğazının açılması demək deyil. Hörmüz boğazının açılmasının özünəməxsus tələbləri var.” Cənab Qəribabadinin bu açıqlamaları bu günlərdə İran ilə Oman arasında razılaşmanın əldə olunmasının yaxınlaşdığı və Hörmüz boğazının açılacağı iddiası ilə bir tərəfdən qlobal bazarda neft qiymətlərinə nəzarət etməyə çalışan, digər tərəfdən isə Hörmüz boğazının bağlanması nəticəsində üzləşdiyi boğucu çıxılmaz vəziyyətdən ABŞ-nin alçaq prezidentini xilas etməyi hədəfləyən Trampın, ABŞ Maliyyə nazirinin və digər yüksək vəzifəli amerikalı rəsmilərin ardı-arası kəsilməyən tvit və müsahibələrinə cavab ola bilərdi. Lakin təəssüf ki, cənab Qəribabadi açıqlamasının davamında bu ümidverici ehtimalı şübhə altına aldı! O, sözünün davamında dedi: “Hörmüz boğazı ilə bağlı razılaşma yalnız İran ilə Oman arasında olmalıdır!”
Əlbəttə, Omanın ABŞ-yə dərin asılılığı nəzərə alındıqda, əziz qardaşımız cənab Qəribabadinin bu hissədəki sözlərini “İran ilə ABŞ arasında razılaşma” kimi tərcümə etmək lazımdır! O dedi: “Hörmüz boğazına kənardan hər hansı müdaxiləni qətiyyən qəbul etməyəcəyik.” Həmçinin vurğuladı ki, “Yeni razılaşmanın icrası ilə birlikdə Hörmüz boğazındakı mövcud müvəqqəti marşrutlar bağlanacaq və gəmilərin giriş-çıxış yollarının mühüm hissəsi İranın ərazi sularından keçəcək.”
Cənab Qəribabadi “Oman ilə razılaşma Hörmüz boğazının açılması demək deyil” dediyi halda, dərhal sonra söylədiyi “Gəmilərin giriş-çıxış yollarının mühüm hissəsi İranın ərazi sularından keçəcək” ifadəsinin nə məna daşıdığını açıqlamadı! Məgər gəmilərin keçidi boğazın açılması demək deyilmi?!
2- Bu günlərdə artıq Hörmüz boğazının dünya iqtisadiyyatının həyati can damarı olduğuna və bu boğazın bağlı qalmasının ABŞ və onun Qərbli, ivritçi və ərəb müttəfiqlərinin nəfəsini kəsərək onları boğulma həddinə çatdırdığına dair ən kiçik bir şübhə qalmadığı halda, indi Hörmüz boğazı açılır. Tramp ötən həftə bir daha – bundan əvvəl dəfələrlə etdiyi kimi – etiraf etdi ki, “Neft ehtiyatlarımız dörd həftə ərzində tükənəcək.” O, Axios-a verdiyi müsahibədə açıq narahatlıqla bildirdi ki, “Hörmüz boğazının bağlı qalması dözülməz qlobal iqtisadi durğunluğa çevrilə bilər.” ABŞ Maliyyə naziri isə etiraf edir ki, “İran ilə müharibənin uzanması ABŞ-nin gücünü zəiflədir.” Bunlara bənzər yüzlərlə başqa nümunə də Hörmüz boğazının əziz İran üçün nə qədər təsirli və çəkindirici bir vasitə olduğunun danılmaz sübutudur. Belə olduğu halda, Hörmüz boğazını açmaq düşməni düşdüyü bataqlıqdan xilas etməkdən başqa hansı məna daşıya bilər?!
3- İndi ölkəmizin möhtərəm rəsmilərinə bu suallar ünvanlanır: Hörmüz boğazı bu vətənin torpağını, suyunu və əziz İranın hər zaman meydanda olan, dastanlar yazan xalqını müdafiə etmək üçün ən əsas və ən təsirli kozumuz deyilmi? Əgər bu sualın cavabı müsbətdirsə – ki, elədir – hansı məntiqli əsasla bu kozu əldən çıxarmaq istəyirik?
Digər sual isə budur: Şəhid İmamımızın hikmətli ifadəsi ilə desək, bizim ABŞ və onun müttəfiqləri ilə savaşımız varlıq savaşı deyilmi? Onlar ölkəmizi devirməyi və xalqımızı qətlə yetirməyi hədəfləmirlərmi? Əgər bu sualın cavabı da müsbətdirsə – ki, elədir və bunun əksini düşünmək mümkün deyil – nə üçün ən əsas güc kozlarımızdan birini itirək?
Ölkəmizin möhtərəm rəsmiləri dəfələrlə və haqlı olaraq bəyan ediblər ki, ABŞ, sionist rejim və digər müttəfiqləri heç bir əhdə, sazişə, beynəlxalq qaydaya və ya protokola sadiq qalmırlar və ölkəmizə zərbə vurmaq üçün heç bir fürsəti əldən vermirlər. Belə olduğu halda, Hörmüz boğazını açmaq, keçid vermək və əziz Şəhid Süleymaninin ifadəsi ilə desək, düşmənin qaçması üçün ona yol açmaq deyilmi?! Şübhəsiz ki, elədir.
