Sionist dəstə Fələstin torpaqlarına yerləşdiyi gündən etibarən fasiləsiz şəkildə işğal və zülmlərinə davam etməkdədir. Addım-addım bütün Fələstin torpaqlarını işğal etmək istəyirlər. 1917-ci ildən 1948-ci ilə qədər (İngilis mandatı dövründə), dünyanın hər tərəfindən yəhudilər müqəddəs Fələstin torpaqlarımıza yerləşdirildi. Bu dövrdə Irgun, Haganah, Stern və Palmah terror təşkilatları etdikləri hücum və qətliamlarla Fələstin xalqını köçə məcbur edirdilər. (Terror təşkilatlarına silah və sursat verən də ingilislərdən başqası deyildi.)
14 may 1948-ci ildə Birləşmiş Millətlər Təşkilatı nəzdində dövlət statusu qazandıqları zaman bu dəfə terror təşkilatlarının liderləri “dövlət” təşkilatlanması ilə qətliam və işğallarını davam etdirdilər. 1967-ci il “6 Günlük İyun Müharibəsi”ndə ABŞ və İngiltərənin açıq dəstəyi səbəbindən Sionist dəstə Misirdən Sinay yarımadasını, İordaniyadan İordan çayını, Qərbi Şəriədən Şərqi Qüdsü və Suriyadan Colan təpələrini işğal etmiş oldu.
1967-ci ildəki müharibədə itirdikləri torpaqları diplomatik yollarla geri ala bilməyən Misir və Suriya, 1973-cü ildə yəhudilərin Yom Kippur bayramı zamanı İsrailə qarşı hücuma keçdi. Lakin bu müharibədə də iki ərəb ölkəsi böyük bir məğlubiyyət yaşadı. İşğalçı İsrail bu mərhələdən sonra böyük bir özünəinam və cəsarətlə fasiləsiz olaraq və zamana yayaraq işğal və zülmlərinə davam etdi. Eyni şəkildə bu işğalını Livan torpaqlarına da daşıdı. Sionist dəstə 1982-ci ilin mart ayında Beyruta çatana qədər bütün Cənubi Livan torpaqlarını işğal etdi. Bu dövrdə bir müqavimət hərəkatı kimi ortaya çıxan Hizbullah İrandan aldığı silah/sursat və təlim dəstəyi ilə işğalçı sionist hərbi ünsürlərə qarşı amansız şəkildə (18 il) apardığı partizan müharibəsi nəticəsində Cənubi Livan torpaqları 25 may 2000-ci ildə işğaldan azad edilmiş oldu. Hizbullahın bu zəfəri ilə Sionist dəstə tarixində ilk dəfə zillət içində bir məğlubiyyət dadmış oldu. Hizbullah və İranın yardımı ilə 2000-ci ildən 2005-ci ilə qədər Qəzzada verilən mübarizə nəticəsində Sionist dəstə bu torpaqları da tərk etmək məcburiyyətində qaldı. Lakin bu məğlubiyyəti həzm edə bilməyən Sionist dəstə hər fürsətdə Qəzzaya hücumlar təşkil etdi. Xüsusilə hər Ramazan ayında Qəzzanı bombalamağı ənənəyə çevirən işğalçı dəstə 7 oktyabr 2023-cü ildə Həmasın başlatdığı “Əqsa Tufanı” əməliyyatını bəhanə edərək Qəzzaya topyekûn hücuma keçdi. Sionist dəstə, başda ABŞ olmaqla Qərb ölkələrindən aldığı dəstəklə Qəzzaya yönəlik həyata keçirdiyi soyqırımı tam iki il davam etdirdi. Bu müddətdə rəsmi rəqəmlər 70 min desə də, əksəriyyəti uşaq və qadın olmaqla 100 mindən çox insanın qətlə yetirildiyi qənaətindəyik. 10 oktyabr 2025-ci ildə atəşkəs elan edilməsinə baxmayaraq Sionist dəstə davamlı şəkildə atəşkəsi pozaraq qətliamlarını davam etdirdi…
Sionist dəstə bir tərəfdən ABŞ ilə birlikdə İrana qarşı müharibəyə girir, digər tərəfdən Livanı bombalayır. İran isə, hücuma məruz qaldığı ilk saatdan etibarən Birləşmiş Millətlər Təhlükəsizlik Şurasının 51-ci maddəsinə əsasən cavab vermək hüququndan istifadə edərək bölgədəki ərəb ölkələrində yerləşdirilmiş ABŞ bazalarını vurub darmadağın etdi. İran, digər tərəfdən son dərəcə inkişaf etmiş ballistik və hipersəs raketlərlə “Dəmir Günbəz”i deşik-deşik edərək Sionist dəstənin ən strateji nöqtələrini vurdu. İran bununla da kifayətlənməyib Hörmüz boğazına girməyə cəhd edən USS Abraham Lincoln təyyarə gəmisini hədəf alaraq Amerika əfsanəsini çökdürmüş oldu. Eyni şəkildə radara yaxalanmadığı iddia edilən F-35 təyyarələrini də bir-bir vurmağı bacardı. (ABŞ Konqresi və Pentaqonun ortaq hesabatına görə İran bu 39 günlük dövrdə ABŞ-ın 42 ədəd təyyarəsini vurub saldı.)
Digər tərəfdən Livana Merkava tankları ilə girməyə çalışan Sionist hərbi ünsürlər aldıqları zərbələrlə geri püskürdüldü. (Bu müddətdə 127 Merkava tankı məhv edildi.) Bütün bu hadisələr baş verərkən, meydanda ard-arda zərbələr alan Sionist dəstə sanki intiqam alırmış kimi Qərbi Şəriədə terror estirib məzlum xalqa qan uddurmaqdadır.
İran və Livana yönəlik məqsədinə çata bilməyən Sionist dəstə öz canavar təbiətini təmin etmək üçün başqa bir sahəyə yönələrək zülm etməyə davam edir. Əslində onun hədəflədiyi işğal və düşmən hesab etdiyi İran ilə Hizbullahın sıradan çıxarılması olmayanda boşluq tapdığı başqa bir sahəyə yönəlir. Şeytanın açıq tapdığı hər istiqamətdən hücum etməsi kimi. Əslində Qərbi Şəriədəki bu zülm yeni deyil. İllərdir addım-addım o torpaqlarda da işğal davam edir. Son dövrlər isə bunu daha da intensivləşdirdilər. Həbslər, özbaşına edamlar, uşaqların açıq şəkildə aparılması. Etiraz edən ana-ataların itələnib tüfəng qundaqları ilə döyülməsi. Esnafların dükanlarının darmadağın edilməsi. Kəndlilərin qoyun və keçilərinin oğurlanması, istixanaların dağıdılması, zeytun ağaclarının kəsilməsi. Əlində silah olan mülki şəxslərin (!) fələstinli ailələrin evlərinə zorla girib əşyaları küçəyə ataraq evləri qəsb etmələri. Ev sahibinin polisə və ya əlindəki sənədlə bələdiyyəyə müraciət etməsi heç nəyi dəyişdirmir. Onsuz da bələdiyyə bilavasitə yeni yaşayış məntəqələri açmaq üçün (özbaşına lisenziya ləğvi edərək) fələstinlilərin evlərini dağıdır. Bütün bu zülmlər baş verərkən bir də “edam qanunu” çıxardılar. Necə olsa müsəlman ölkələrinin liderləri və İslam Əməkdaşlıq Təşkilatı səsini çıxarmır. Necə olsa Birləşmiş Millətlər Təhlükəsizlik Şurası bu pislikləri izləyir. O halda davam etsin zülmlər! Açıq şəkildə ifadə edək ki, İslam ümməti olaraq məsuliyyətimiz böyükdür. 57 müsəlman ölkəsi olaraq darmadağın vəziyyətdəyik. Düşmən qarşısında heç bir çəkindiriciliyimiz yoxdur. Güc birliyinə gedilsəydi belə olardımı? Halbuki Rəbbimiz Ənfal surəsinin 46-cı və 60-cı ayələrində bizi xəbərdar edir: “Dağınıq yox, birlik olun. Əgər birlik olmasanız gücünüz gedər. Düşmən qarşısında müqavimət göstərə bilməyəcək vəziyyətə düşərsiniz və zəlil olarsınız.” “Düşmənlərinizə qarşı çəkindirici güc hazırlayın.” Bu ayələrə əsaslanaraq Mərhum Erbakan Hocamız D-8 və D-60 layihələri ilə “İslam Birliyi”ni qurmaq üçün çalışdı. Erbakan, “Sionistlər yalnız gücdən anlayar.” deyirdi. Bu səbəblə ASELSAN, ROKETSAN və TÜBİTAK-ı qurmuşdu. Xatırlayaq, mərhum Erbakan Baş nazir olduqda ilk iş olaraq Birləşmiş Millətlər Təhlükəsizlik Şurası nəzdində müşahidəçi statusu ilə Qərbi Şəriəyə kiçik bir hərbi birlik yerləşdirmişdi. Erbakan Hocamızın 11 aylıq baş nazirliyi müddətində Qərbi Şəriə xalqı huzur və təhlükəsizlik içində idi. Bundan əlavə bu müddət ərzində Sionist dəstə Qəzzaya yönəlik ən kiçik bir hücum da edə bilməmişdi. Güc budur, iradə budur. Bu gün də bu gücün, bu iradənin mövcud hökumətdə olması lazımdır. Bu gün gəlinən nöqtədə hər şeyi İrandan gözləyər olmuşuq. Bəli, İran bütün tənhalığına və ərəb ölkələrinin xəyanətinə baxmayaraq imperialist ABŞ və Sionist dəstəyə qarşı müqavimət və dirənişini davam etdirir. Kaş ki, Uca Rəbbimizin “Birlik olun” əmrinə uyğun olaraq Türkiyə, Pakistan və Misir İran ilə həmrəylik içində olsaydı. Yalnız kollektiv iradə ilə düşmənin öhdəsindən gəlmək olar. Bu gün bu həmrəylik olmadığı üçün düşmən boş tapdığı sahələrdə zülmünü həyata keçirir. Qəzzanı yerlə-yeksan etdilər. İndi isə Qərbi Şəriəni tamamilə ilhaq edib xəritədən silmək istəyirlər. Xatırlayaq, Sionist dəstənin lideri Benyamin Netanyahu Birləşmiş Millətlər kürsüsünə çıxaraq əlindəki xəritəni göstərib, “Bu torpaqlarda Fələstin deyə bir yer, bir dövlət yoxdur” dedi. Bəzi ağılsız siyasətçilər isə, “iki tərəfli həll” və “67 sərhədləri” deyib dururlar. Heç olacaq işdir? Tramp Sionist dəstə adına Qüdsü paytaxt elan etmədi mi? Bu gün addım-addım Qərbi Şəriə yox edilir, ümmətin başındakı siyasətçilər isə seyr edir. Ümmət fərdləri isə kahır içindədir.
Xatırlayaq, 21 avqust 1969-cu ildə Avstraliya mənşəli bir sionist olan Denis Michael Rohan Məscidül-Əqsanı yandırdıqda 25 sentyabr 1969-cu ildə Mərakeşin Rabat şəhərində bir araya gələn ərəb ölkələri Fələstin məsələsinə sahib çıxmaq məqsədilə İslam Əməkdaşlıq Təşkilatını qurdular. Sonrakı dövrdə 57 müsəlman ölkəsi bu birliyə üzv oldu. Bu qurum, yəni İslam Əməkdaşlıq Təşkilatı bu günə qədər yaşanan hər zülm, hər soyqırım qarşısında nə etdi? Sadəcə qınadı. 7 oktyabr 2023-cü ildə yaşanan iki illik soyqırımı zamanı İslam Əməkdaşlıq Təşkilatı 5 dəfə toplantı keçirdi. Beşində də qınama qərarı ilə kifayətləndi. Bu qınamalar Sionist dəstəyə cəsarət verməkdən başqa heç bir işə yaramır. Elə bu səbəbdəndir ki, Sionist dəstə dayanmadan zülmünə, işğalına və qətliamlarına cəsarətlə davam edir.
