NYT: Müharibə siyasi məqsədlərə xidmət edir
ABŞ-ın nüfuzlu nəşri “New York Times”də dərc olunan rəy yazısında ABŞ və İsrailin İrana qarşı həyata keçirdiyi hərbi əməliyyatların İsrail baş naziri Benyamin Netanyahunun siyasi maraqlarına xidmət etdiyi irəli sürülür.
İsrailli-amerikalı yazar Meyrav Zonszein tərəfindən qələmə alınan məqalədə qeyd olunur ki, bu müharibə faktiki olaraq bir nəfərin – Benyamin Netanyahunun siyasi mövqeyini möhkəmləndirməyə yönəlmiş strategiyanın tərkib hissəsi kimi qiymətləndirilə bilər.
“Qəti qələbə deyil, güclü narrativ lazımdır”
Məqalədə vurğulanır ki, Netanyahu üçün əsas məsələ hərbi baxımdan qəti qələbə əldə etmək deyil. Müəllifə görə, İsrail baş nazirinin məqsədi daha çox ictimai rəy üçün möhkəm və davamlı bir narrativ formalaşdırmaqdır.
Yazıda bildirilir ki, Netanyahu israillilərin diqqətinin Tehrana yönəlməsini istəyir. Bu isə ölkə daxilində baş verən digər ciddi problemlərin arxa plana keçməsinə səbəb ola bilər.
Diqqəti daxili böhranlardan yayındırmaq cəhdi
7 oktyabr hadisələri və Qəzza məsələsi
Məqalədə qeyd olunur ki, Netanyahu israillilərin diqqətini 7 oktyabr hadisələrindən uzaqlaşdırmağa çalışır. Müəllifə görə, baş nazirin strategiyası ictimai müzakirələrin təhlükəsizlik və xarici düşmən mövzularına yönəlməsinə nail olmaqdır.
Bununla yanaşı, Qəzza zolağında davam edən və hələ də həllini tapmayan böhran, eləcə də regionda yaranan digər humanitar problemlər də İsrail cəmiyyətində ciddi narahatlıq doğurur.
Livanda gərginlik və Hizbullah faktoru
Yazıda Livan istiqamətində artan gərginliyə də toxunulur. Məqaləyə görə, Hizbullah ilə yenidən alovlanan qarşıdurmanın yaxın vaxtlarda sona çatacağı ehtimalı azdır.
Bu vəziyyət regionda təhlükəsizlik risklərini daha da artırır və İsrail cəmiyyətində davamlı hərbi təhlükə hissini gücləndirir.
İsrailin təhlükəsizlik doktrinası ön plana çıxır
Məqalədə vurğulanır ki, Netanyahu üçün məsələ yalnız seçicilərin diqqətini yayındırmaqdan ibarət deyil. Müəllif hesab edir ki, burada daha geniş strateji yanaşma mövcuddur.
Yazıya görə, İsrailin təhlükəsizlik doktrinası uzun illərdir diplomatik həll yollarından üstün tutulur və bu yanaşma mövcud siyasətin əsas istiqamətlərindən birinə çevrilib.
Məqalədə belə qənaətə gəlinir ki, regionda davam edən gərginlik və hərbi əməliyyatlar təkcə təhlükəsizlik məsələləri ilə deyil, həm də İsrail daxilində siyasi gündəmin formalaşdırılması ilə sıx bağlıdır.
