İslam, insan həyatını bütün yönləri ilə əhatə edən və formalaşdıran bir inanc və düşüncədir. İnsanın azadlığıdır. İnsanı insana qul etməkdən, başqalarına bəndə etməkdən qoruyan, azadlıq üfüqündə olan bir inanc və bir sistemdir.
İslama qarşı müharibə tarixin başlanğıcından bəri mövcud olub, davam etməkdədir. Xaç yürüşlərindən bəri İslam əleyhinə müharibələr bəzən fasilələrlə davam etsə də bu gün də bütün yönləri ilə sürməkdədir. Çoxşaxəli müharibə Amerika-Sionizm birliktəliyində olduğu kimi digər güclərin də hədəfidir. Belə olduqda bəzi tərəflər çətin vəziyyətlərdə sevimli görünə bilir. O zaman məsələ müsəlmanların olduğu yer, mövqe və öz vəziyyətləri, münasibətləridir.
Son müharibədə Sionist imperial birlik əlbəttə böyük bir gücdür. Yanlarında formalaşdırdıqları NATO, AB eyni müstəvidə görülməlidir ki, artıq elədir. Qalan digər millətlər isə tarixin demək olar ki, hər dövründə güc olmuşlar. Bunların öz aralarında tərəf olmaları təbiidir.
Əvvəldən bəri üzərində dayandığımız məsələ müsəlmanların birlikdə olması, həmrəyliyi, güc yaratmaları zərurəti inancıdır.
Allahın müsəlmanlara bəxş etdiyi imkan və fürsətlər yerində dəyərləndirilə bilsə, birlik yarada bilsələr, öz-özünə böyük gücə çevrilərlər. Bu böyük gücün inanc və düşüncə bütövlüyü, eyni istiqamətə baxmaları ən böyük şanslarıdır. Digər tərəfdən yerləşdikləri coğrafiyada Allahın bəxş etdiyi yeraltı və yerüstü sərvətlər, mövqeləri ilə birlikdə misilsiz nemətləridir.
Coğrafi mövqeləri isə tamamilə fərqli bir imkandır. Ən şərqdən qərbə qədər müsəlman toplumlar bir-birinə qonşudurlar.
Qorxularından, gələcəklərindən narahat olan bu kiçik milli dövlətlərin rəhbərləri əsl güclərinin fərqində olmadıqları üçün köləliyi seçmişlər. Bu yönəliş onları tam mənada vassallıq vəziyyətinə salmışdır.
Qərb cəmiyyətlərində, xüsusilə Avropada davam edən yüzillik, otuzillik, onillik müharibələr kimi müharibələr müsəlmanlar arasında heç vaxt yaşanmamışdır. Müsəlmanları bu səviyyəyə çəkmək üçün qərbləşmə prosesi ilə birlikdə milliyyətçilik/irqçilik ayrışması kifayət etmirmiş kimi məzhəb və məslək qarşıdurmalarına doğru sürüklənirlər. İslam inancının qadağan etdiyi irqçilik anlayışının müsəlmanlar arasında bu qədər yayılması, buna sarılınması əsas fəlakət olmuşdur.
Qəzzədə başlayan müqavimət qismən də olsa bir oyanış yaratmışdır. Cəsarətli olmağın inancın bir tələbi olduğunu sübut etmişdir. Bu müqavimət prosesində, məhdud olsa da, onları dəstəkləyən İran, Livan və Yəmən olmuşdur. Bu birliktəliyi dağıtma prosesi Suriya ilə başladı, zərərsizləşdirildikdən sonra əlaqə yolları bağlandı. Qəzza tam mənada tək qoyuldu, yerlə-yeksan edildi.
Növbə Livan və İrana gəldi. İran Türkiyə, qismən Misir kimi dövlət ənənəsi olan böyük bir gücdür. İran hücumunda əvvəlcə qısa müddətdə təsirsiz hala gətiriləcəyi hesablanarkən bunun belə olmayacağı məlum oldu. Qırx ildən artıq ən ağır sanksiyalara baxmayaraq daxildə necə bir hazırlıq gördükləri üzə çıxdı. Bununla yanaşı neft, qaz və yeraltı ehtiyatların ən böyük rezervlərinin Oman körfəzi ətrafında yerləşməsi də Allahın bir bəxşişidir. Bu bölgənin İranın nəzarətində olması da elədir.
İranın boğazı nəzarətə alması gözlənilməz bir təsir yaratdı. Qısa müddətdə bunun nəticələri görüldü. Hələ bir ay əvvəl Hindistanın baş naziri Netanyahu ilə səmimi görüntülər verərkən, bu boğazın nəzarətə alınması ilə Hindistanda böyük böhran yarandı.
İraqın İranın yanında yer almağa başlaması ümid üçün bir başlanğıcdır. Ümid edirik və diləyirik ki, qonşu ölkələr qorxaqlıqlarını bir kənara qoyaraq birlik yolunu seçərlər. Bu yazını yazdığım anda İran ilə Qətər arasındakı gərginlik dayanmışdır. Qətərdə həyat normallaşır. İran Prezidenti Pezeşkiyanın Türkiyəyə yönəlik mövqeyi əhəmiyyətlidir.
