Müharibə bütün şiddəti ilə davam etməsinə baxmayaraq İranın düşmənləri heç bir hədəflərinə çata bilməyiblər. İslam Respublikası əvvəlkindən daha güclü şəkildə ayaqdadır.

Müsəlman İran xalqı indiyə qədər heç olmadığı qədər bir-birinə bağlanmış və müharibə cəbhəsinin mühüm bir faktoru olaraq İslam Nizamının, İnqilab Liderinin, hərbi qüvvələrin yanında olduğunu sübut etmək üçün hər gün onlarla şəhid verir, amma meydanları tərk etmir.

Hərbi qüvvələrin düşmən qarşısındakı müqaviməti və əks-hücumları kimsənin gözləmədiyi səviyyədə davam etməkdə və düşmənə yeni sürprizlər yaşatmaktadır. Hörmüz boğazını düşmən ölkələrə bağlayaraq körfəzdən enerji axınını böyük ölçüdə azaltmaqda və beləliklə başda ABŞ olmaq üzrə dünya enerji bazarlarını təzyiq altında tutmaqdadır.

Epstein bandası girdiyi bataqlıqdan qurtulmanın yollarını axtarmaqdadır. İrana qonşu bölgə ölkələri hökumətləri vasitəsilə atəşkəs və razılaşma axtarışında olduğunu artıq gizlətmir.

İran silahlı qüvvələrinin raket və İHA-lardan istifadə edərək Fələstini işğal edən Sionist rejimin hərbi, kəşfiyyat və logistika mərkəzlərinə əlavə olaraq ABŞ-a torpaqlarını və hərbi imkanlarını kullandıran ölkələrdəki bazalara yönəlik hücumları isə uğurla davam etməkdədir.

Gəlinən mərhələdə hədəflərinə çata bilməyən hücumçu ABŞ-İsrail geri addım atmaq məcburiyyətində qalaraq atəşkəs yolları axtararkən Səudiyyə monarxiya Rejimi ilə BƏƏ Şeyxliyi isə son günlərdə Epstein quldur dəstəsini İrana qarşı quru müharibəsi açmağa təşviq edirlər.

Rejimlərinin təhlükəsizliyini və varlığını ABŞ-a borclu olan bu monarxiya ağaları ABŞ-ın İran qarşısındakı məğlubiyyətini heç cür qəbul edə bilmirlər. Çünki ABŞ-ın bölgəni tərk etməsi halında öz xalqlarının etirazları və xəyanətlərindən dolayı İranın cəzalandırması ilə üz-üzə qalacaqlarını indidən görürlər. Bunun üçün də ABŞ və İsraildən daha çox İrana quru hücumu başlatmağa həvəsli görünürlər.

Ancaq ABŞ belə bir quru hücumuna istəkli deyil. Çünki ABŞ 2-ci Dünya Müharibəsindən bu yana Koreya yarımadası, Vyetnam, Əfqanıstan və İraqda girdiyi quru müharibələrinin heç birindən nəticə ala bilməmişkən İrana qarşı belə bir müharibədə on minlərlə əsgərini itirməyi gözə ala bilmir.

ABŞ qatılmadan körfəzdəki bu kukla rejimlər Misir, İordaniya və digər ərəb ölkələri orduları ilə quru qüvvələri toplamının da İran qarşısında bir varlıq göstərə bilməyəcəyi aydındır. Çünki bu ölkələr daha əvvəl Səddam Rejimi tərəfindən 1980-ci ildə başlanan və səkkiz il davam edən müharibəyə birbaşa və dolayı olaraq qatılmış və hamısı birlikdə məğlub olmuşdular. Yoxladıqlarını yenidən təcrübə etmək istəmələri axmaqlıq olar.

Səudiyyə və BƏƏ başqa bir çılğınlığa daha qalxaraq İrana qarşı sünni ölkələr ordularını kiralama dəliyyətinə başvurub məzhəb müharibəsi başlatmaları halında isə qarşılarında İran, İraq və Yəmənin dörd milyonluq bir hərbi quru gücü ilə müharibə etmək məcburiyyətində qalacaqlar.

Cənubdan hərəkətə keçəcək Yəmənin bir milyonluq cəsur ordusu İsrail sərhədinə qədər Ərəbistan torpaqlarını qısa müddətdə fəth edə bilər və Qırmızı dəniz və Babül-Məndəb boğazını nəzarətinə ala bilər. Onsuz da İsrail ilə sərhəd olmağa can atan yəmənli mücahidlər hazır vəziyyətdə gözləyirlər.

Şimalda isə hal-hazırda artıq ABŞ və İsrail ilə məhdud toqquşmalar halında olan Həşdüş-Şəbi ordusuna rəsmi İraq ordusunun da qatılması an məsələsidir.

Hansı tərəfdən baxılırsa baxılsın bir quru müharibəsində hamıdan əvvəl Səudiyyə monarxiyası və Körfəz sahilindəki digər şeyxlik və əmirliklərin köksüz varlığı sona çatacaqdır.

Davam edən müharibə hansı şərtlərdə sona çatarsa çatsın bölgə 28 fevral 2026 öncəsi balanslara əsla geri dönməyəcəkdir. Düşmənə kömək edənlər, düşməni İrana hücuma təşviq edənlər, hərbi varlıqlarını və silahlarını düşmənin əmrinə verən xainlər gec-tez cəzalarını tapacaqlar. Bu ölkələrin xalqları bu təhqir, alçaqlıq və zillətə daha çox dözməyəcəkdir.

Quru Müharibəsi Başladılarsa Nə Baş Verər? yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

Çünki; həmin bazalar, limanlar, diplomatik binalar və hotellər İrana qarşı hücumlarda istifadə olunur. Bu məkanlar ev sahibi ölkələrin suverenliyi və nəzarətindən kənardadır. İranın hücumları düşmənin obyektlərinə yönəlib və hər cür hüquqa uyğundur.

Evini qonşusunun düşməninə təqdim edən bir ölkə, əvvəlcədən “mənim evimə hücum edə bilməzsən” demək haqqını itirmiş olur.
Əgər “sənin düşməninə gücüm çatmır” deyirsə, o zaman gücü çatan qonşusuna təşəkkür etməlidir.

Lakin ölkələrini işğal edən zorakı güc qarşısında səsini çıxara bilməyən bu kukla rejimlər İrana qarşı sərt ritorika nümayiş etdirirlər.

Türk hüquqşünas, jurnalist Ziya Türkyılmaz…

İran Niyə Bölgədəki Amerika Varlıqlarına Hücum Edir? yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

ABŞ-ın NATO üzvü ölkələri özünün və İsrailin maraqları naminə bir vasitə kimi istifadə etdiyi artıq sirr deyil. Başqa sözlə, NATO üzvü ölkələr çox vaxt ABŞ-ın maraqlarını öz maraqlarına üstün tutmaq məcburiyyətində qalırlar. Hətta müstəqilliklərini NATO-nun, yəni ABŞ-ın planları çərçivəsində müəyyənləşdirmək məcburiyyətindədirlər

Bu iddiamızın ən açıq və yeni sübutu isə TBMM (Türkiyə Böyük Millət Məclisi) başda olmaqla, ölkə mediasında da reaksiyalara səbəb olan NATO Parlament Assambleyasının Baş Assambleyasında CHP (Cumhuriyyət Xalq Partiyası) millət vəkili Utku Çakırözərin hazırlayıb təqdim etdiyi hesabatdır.

“İranın Regional və Avro-Atlantik Təhlükəsizliyə Təhdidi” adlı sözügedən NATO hesabatında İran həm regional sabitliyi təhdid edən, həm də Rusiya və Çinlə əməkdaşlıq edən bir qüvvə kimi qiymətləndirilir. Türkiyə isə adı çəkilən hər üç ölkə ilə, xüsusilə də təhdid kimi göstərilən İranla tarixi, mədəni, iqtisadi, ticarət, yaxşı qonşuluq və bəzi sahələrdə ortaq təhlükəsizlik əməkdaşlığı içərisində olduğu halda, ABŞ və İsraillə müharibə vəziyyətində olan İranın təhdid kimi görüldüyü planları təsdiqləyir və hətta bu barədə hesabat hazırlayır və ya hazırlamağa məcbur edilir.
Bu hesabatı hazırlayan CHP millət vəkili Utku Çakırözər hesabat və ona yönəlik reaksiyalarla bağlı TBMM-də etdiyi açıqlamada belə deyib:
“NATO Parlament Assambleyasında təkcə mən yox, Məclisimizdən digər partiyaların millət vəkilləri də iştirak edir. Assambleyada hesabatlar raportyorun şəxsi, partiya və ya milli baxışlarını deyil, Assambleyanın katibliyi tərəfindən NATO qərarları, əvvəlki sənədlər və cari inkişaflar əsasında hazırlanan kollektiv işi təmsil edir. Bu baxımdan, bu hesabat da NATO-nun 2022 Strateji Konsepsiyası, 2023 Vilnüs və 2024 Vaşinqton Liderlər Zirvələrində İranla bağlı qəbul edilən qərarlar əsasında qələmə alınmışdır.”

Bu açıqlamadan aşağıdakı nəticələr çıxarmaq olar:

1- Hesabat şəxsi, partiya və milli maraqların fövqündə olan NATO qərarıdır, buna kim qarşı çıxmağa cəsarət edə bilər? Onsuz da İran əleyhinə əvvəlki illərdə də eyni istiqamətdə qərarlar qəbul edilmişdir. Buna etiraz göstərmək NATO üzvlüyünün tələblərini anlamamaq və reallıqları gizlətmək deməkdir.

2- Kimin tərəfindən hazırlanmasından asılı olmayaraq, TBMM-ni təmsil edərək altına imza atılmış və hesabatın məzmunu təsdiqlənmişdir. Kimin hazırladığı önəmli olsa da, bundan da önəmlisi İranın regional sabitliyi təhdid etdiyi və buna qarşı tədbir görülməsinin zəruri olduğu qərarının qəbul edilməsidir. “Ha kel Həsən, ha Həsən kel” misalı, təkcə CHP millət vəkili deyil, digər partiya təmsilçiləri də bu qərarın altına imza ataraq əvvəlki qərarlarda olduğu kimi bu qərarın da məzmununu təsdiqləmişlər.

3- İran əleyhinə ilk dəfə deyil, 2022, 2023 və 2024 illərində də kollektiv qərarlar qəbul edilmiş və bu hesabat əvvəlki qərarlar əsasında yazılmışdır. NATO tərəfindən qəbul edilən hər bir qərar bütün üzv ölkələri bağladığına görə, bu o deməkdir ki, Türkiyə Respublikası olaraq biz də NATO-nun İran əleyhinə qərar və əməliyyatlarında iştirak etməyi qəbul edirik. Buna ya öz iradəmizlə qoşuluruq, ya da buna məcbur edilirik. Hər iki halda nəticə eynidir: ABŞ və İsrailin uzun illərdir İran əleyhinə apardığı müharibədə biz ABŞ və İsrailin yanında yer alırıq.

4- Qərbi Asiya (Yaxın Şərq), Qafqaz və Orta Asiya bölgələrində ABŞ-ın rəhbərliyi, İngiltərə və İsrailin fəal iştirakı ilə biri-birinə paralel, amma eyni məqsədə yönəlmiş üç fərqli plan həyata keçirilir.

Bunlardan birincisi İbrahim Razılaşmaları planıdır. Bu plan çərçivəsində Fələstinin işğalçısı İsrail rejiminin varlığına qanunilik veriləcək, bölgə ölkələri ilə barışdırılacaq, zorakılıqları və işğalları qəbul etdiriləcək. “Sülh planı” adı altında aparılan bu fitnə planının reallaşması istiqamətində sonuncu iclas ötən həftə Misirin Şarm əl-Şeyx şəhərində ABŞ prezidenti Donald Trampın rəhbərliyində keçirilmişdir. İştirak edən ölkələrin liderləri və təmsilçiləri bu şəkildə tərəflərini seçmiş oldular. İclasa qatılmayan, təsdiqləməyən və buna qarşı çıxan İran və müqavimət qüvvələri isə ya təslim olmağa məcbur ediləcək, ya da müharibələrlə təsirsiz hala gətiriləcək.

Birinci plan ABŞ/NATO planı kimi həyata keçirilən İbrahim Razılaşmalarına dəstək verən, amma NATO üzvü olmayan ölkələr üçün ya bir Ərəb – bəlkə də İslam – NATO-su qurulacaq, ya da mövcud NATO-ya daxil ediləcəklər.

İkinci plan Turan planıdır. Türkiyə ilə Qafqaz və Orta Asiyadakı türk respublikaları arasında qurulmaq istənən və “Turan NATO-su” adlandırıla biləcək bu plan da bir növ sui-qəsd planıdır. Naxçıvanla Azərbaycan əsas ərazisi arasında sadə və günahsız bir keçid kimi təqdim edilən Zəngəzur dəhlizi layihəsi NATO hədəfləri baxımından qiymətləndirilməlidir. Ermənistan və Azərbaycan arasında Trampın vasitəçiliyi ilə Vaşinqtonda imzalanan sazişlə Zəngəzur dəhlizinin nəzarətinin 90 illiyinə bir Amerika təhlükəsizlik şirkətinə verilməsi də bu keçidin NATO keçidi olduğu iddiasını sübut edir.

Üçüncü plan isə Böyük Kürdüstan planıdır.
İranda, Türkiyədə, İraqda və Suriyada yaşayan kürdləri və kürd bölgələrini birləşdirərək “Böyük Kürdüstan” yaratmaq planı qədim, yüzillik bir layihə olsa da, son 30 ildə ciddi şəkildə üzərində işlənən bir NATO planıdır. İraq və Suriyada qismən həyata keçirilmiş bu planın növbəti mərhələləri Türkiyə və İranla bağlıdır.
Ümumilikdə İbrahim Razılaşmaları və ya BOP çərçivəsində, xüsusilə Suriyadakı NATO planlarının həyata keçirilməsi zamanı Türkiyənin həssaslıqlarını və iştirakını – müvəqqəti də olsa – nəzərə almağa məcbur qalan ABŞ “Böyük Kürdüstan” layihəsini bir müddətlik dayandırsa da, bu planı həyata keçirməkdə israrlıdır.

Diqqət yetirilsə, hər üç planda da mühasirəyə alınması, təslim etdirilməsi, parçalanaraq məğlub edilməsinə çalışılan ölkələrin başında İran gəlir. Adı çəkilən planlarla Rusiya və Çinin də mühasirəyə alınması, zəiflədilməsi nəzərdə tutulsa da, yaxın cəbhədə əsas hədəf İrandır. Ola bilər ki, bu üç ölkə arasında İran “zəif halqa” kimi görülür.

İrana qarşı 13–24 iyun 2025 tarixlərində həyata keçirilən ABŞ–NATO–İsrail hücumunda bölgə və qonşu ölkələrin rəsmi bəyanatlarda guya neytral qaldığı təəssüratı yaradılsa da, son vaxtlar ortaya çıxan faktlar bunun əslində belə olmadığını göstərir. Utku Çakırözerin üstüörtülü şəkildə dediyi kimi, ikiüzlülüyə, həqiqəti gizlətməyə ehtiyac yoxdur. NATO üzvü bir ölkə olaraq öhdəliklərimizi yerinə yetiririk. Ya bu dəvəni gütməli, ya da bu diyardan getməliyik – NATO üzvlüyümüz davam etdiyi müddətcə qərarlarına tabe olmaq və üzərimizə düşən vəzifələri yerinə yetirmək məcburiyyətindəyik. Sözün qısası, günahı CHP-li bir millət vəkilinin üstünə atmağa dəyməz, bu hesabatın məzmunu bütün partiyaları və hər şeydən əvvəl iqtidarı bağlayır. NATO üzvlüyünün tələblərini yerinə yetiririk, vəssalam.

Sözü Əyri-Büyrü Sözlərlə Deməyə Gərək Yoxdur yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

Həmas–İslami Cihad mərkəzli Dirəniş qruplarının fədakarlığı nəticəsində ABŞ və İsrail Qəzzada atəşkəsi qəbul etməyə məcbur qaldı.

Bu atəşkəsin müsbət və mümkün mənfi nəticələri bir neçə baxımdan qiymətləndirilə bilər:

1- İran mərkəzli Dirəniş Cəbhəsi birlikdə mühüm bir qələbə qazandı. Qəzza dirənişi İran, Yəmən, Hizbullah, Həşd-üş Şəbi və fələstinli dirəniş qruplarının həmrəyliyi və birgə hücumları nəticəsində əldə olunmuşdur.

2- Dünya ictimaiyyətində on illərlə məzlum və soyqırıma uğramış bir xalq kimi təqdim edilən sionist dəstələrin cani siması ortaya çıxdı və dünya xalqları bu işğalçı rejimin həqiqi mahiyyətini tanıdı, bununla da Holokost əfsanəsinin sionist rejim xeyrinə istifadəsi dövrü sona çatdı.

3- Məğlubedilməz hərbi qüvvə kimi təqdim edilən İsrailin şişirdilmiş bir balon olduğu ortaya çıxdı və saxta məğlubedilməz güc tabu dağıldı. ABŞ-ın birbaşa yardımı olmadan bu saxta rejimin ayaqda qala bilməyəcəyi açıq şəkildə anlaşıldı.

4- İşğalçı rejimin fələstinlilərə qarşı soyqırımına baxmayaraq, bu rejimlə diplomatik və ticarət əlaqələrini davam etdirən rejimlər rüsvay oldu və nə qədər münafiq, ikiüzlü olduqları müsəlman xalqların nəzərində ortaya çıxdı.

5- Qəzzada işğalçı rejimin bütün cinayətlərini dəstəkləyən və soyqırıma susqun qalan Qərbin həqiqi siması, Qərb sivilizasiyasının insan haqlarını müdafiə, beynəlxalq hüquqa hörmət iddialarının həqiqi mahiyyəti aşkara çıxdı.

6- İsrailin Hizbullaha qarşı məğlubiyyətini gizlətmək üçün edilən Livan atəşkəsi kimi Qəzza atəşkəsi də heç şübhəsiz İsraili xilas etməyə yönəlib. Ancaq birincisində Suriyanı HTŞ terror dəstəsi və İsrailə peşkəş çəkən ABŞ, indi başqa planların arxasında olacaq. Başqa sözlə, İsrailin məğlubiyyətinin üstünü örtmək üçün bölgədə yeni bədnam planları həyata keçirmək istəyəcək.

Bu mümkün şeytani planların başında İrana qarşı sanksiya və təzyiqləri artırmaq; Yəməndə Ənsarullah hökumətini məğlub etmək və ya ən azı barışığa məcbur etmək üçün mühasirəni gücləndirmək, təzyiq göstərmək, daxildə onlara bağlı qruplar vasitəsilə daxili qarşıdurmalar yaratmaq və Səudiləri birbaşa və ya dolayı yolla Yəmənə müdaxiləyə sövq etmək; İordan çayının Qərb sahilini işğal altındakı torpaqlara ilhaq etmək; Colan təpələri və Suriyada işğal edilən yeni strateji bölgələri HTŞ-yə qanunilik qazandırmaq müqabilində İsrailə qatmaq; İsrail terror dəstələri rejiminin varlığını və təhlükəsizliyini təmin etmək üçün İbrahim anlaşmasını bütün bölgə ölkələrinə zorla qəbul etdirmək; və İraqda Həşd-üş Şəbini dağıtmaq bu istiqamətdəki mümkün planlardandır.

Suriyanı HTŞ dəstələrinə təqdim edən qlobal güclər və bölgədəki tərəfdaşları son zamanlarda iştahları açılmış halda və guya zəfər sərxoşluğu ilə Dirəniş Cəbhəsi haqqında danışsalar da, bu arzuları ürəklərində qalacaq.

Çünki;

Dirəniş müvəqqəti bir həyəcan deyil. Dirəniş müsəlman xalqların inancından qaynaqlanan bir diriliş düşüncəsidir, məktəbdir, vəzifə şüurudur.

Dirəniş məfkurəsi silahla, sanksiya ilə, təzyiqlə aradan qaldırıla bilməz.

Dirəniş məktəbi Böyük Şeytan ABŞ və bölgədəki dostları, müttəfiqləri və kuklalarının istəyilə və ya təzyiqi ilə məhdudlaşdırıla və məğlub edilə bilməz.

Qəzzada on minlərlə günahsız insanı qətliama məruz qoymaq, Livanda çağrı cihazlarını partladaraq minlərlə mülki insanı şikəst etmək və dirəniş komandirlərini şəhid etmək üçün terror əməliyyatları həyata keçirməklə Dirənişi məğlub edəcəklərini sananlar çox keçmədən yanlış hesablar içində olduqlarını görəcəklər, inşallah.

Müqavimət Cəbhəsinin Qələbəsi Və Müqavimətə Qarşı Mümkün Planlar yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.