ABŞ administrasiyası “insan hüquqları” ritorikasını bir daha siyasi təzyiq aləti kimi istifadə edərək İranla əlaqəli 9 gəmi və 8 şirkəti sanksiya siyahısına daxil edib. Vaşinqtonun bu qərarı, reallığı əks etdirməyən iddialarla İran iqtisadiyyatını hədəfə alma və Tehrana qarşı təzyiqi artırma siyasətinin yeni bir həlqəsi kimi qiymətləndirilir.
Mütəxəssislər bildirirlər ki, ABŞ-ın sanksiyalar üçün irəli sürdüyü əsaslandırmaların böyük hissəsi təbliğat xarakteri daşıyır və beynəlxalq ictimaiyyəti çaşdırmaq məqsədi ilə hazırlanıb. ABŞ “etirazçıların qorunması” iddiası ilə hərəkət etdiyini irəli sürsə də, öz ölkəsində və müttəfiq coğrafiyalarda dinc aksiyalara qarşı sərt polis müdaxilələri, kütləvi saxlanmalar və qeyri-mütənasib güc tətbiq etdiyi yaxşı məlumdur.
Vaşinqton administrasiyası İranı internet məhdudiyyətləri və təhlükəsizlik tədbirləri üzərindən ittiham edərkən, öz ərazisində də etirazlar zamanı sosial media məhdudiyyətləri, intensiv polis zorakılığı və hərbi avadanlıqlardan istifadə kimi addımlara əl atmışdı. Bu vəziyyət ABŞ-ın insan hüquqları ilə bağlı ritorikasının səmimiliyini ciddi şəkildə sual altına alır.
ABŞ Maliyyə Nazirliyinin sanksiyalara əsas kimi təqdim etdiyi açıqlamaların da siyasi məqsədlər daşıdığı qeyd olunur. İran neftinin daşınmasını hədəf alan bu addımların etirazlarla deyil, birbaşa İranın iqtisadi gücünü zəiflətmək və enerji bazarlarındakı tarazlığı Vaşinqtonun xeyrinə formalaşdırmaq məqsədi ilə bağlı olduğu vurğulanır.
Analitiklər bildirirlər ki, ABŞ-ın illərdir tətbiq etdiyi sanksiya siyasəti İran xalqını deyil, birbaşa mülki əhalinin yaşayış şəraitini ağırlaşdırır və regional qeyri-sabitliyi dərinləşdirir. Tehran administrasiyası isə bu cür birtərəfli sanksiyaların beynəlxalq hüquqa zidd olduğunu və siyasi təzyiq aləti kimi istifadə edildiyini müdafiə edir.
ABŞ-ın öz daxilindəki etirazlara qarşı sərt müdaxilələri görməzdən gələrək digər ölkələrə “demokratiya” və “insan hüquqları” dərsi verməyə çalışması beynəlxalq ictimaiyyətdə ikiüzlülük kimi qiymətləndirilməkdə davam edir.
